Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2010

ΟΡΓΙΑΖΕΙ ΤΟ ΠΑΡΕΜΠΟΡΙΟ ΤΩΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ.. ΧΤΕΝΙΖΕΤΑΙ!


Φόβος, απελπισία και οργή. Τα γκρίζα χρώματα στην παλέτα της καθημερινότητας των νόμιμων εμπόρων στην καρδιά της Αθήνας και των αστικών κέντρων ολόκληρης της χώρας. Μαύρο χρήμα, απειλές, ξυλοδαρμοί, πορνεία, ναρκωτικά, μαχαιρώματα και, φυσικά, παράνομο εμπόριο. Τα συστατικά της κοινωνικής βόμβας που είναι έτοιμη να σκάσει. Ενοχη σιωπή, αδιαφορία. Η μέχρι τώρα στάση του κράτους απέναντι στα δισεκατομμύρια «μαύρα» ευρώ που ουδέποτε θα καταγραφούν στα επίσημα κιτάπια των υπηρεσιών. Τα νόμιμα χρήματα φορολογούνται. Και λιγοστεύουν επικίνδυνα.

«Λένε ότι η Αθήνα έχει γίνει Μπρονξ. Ψέματα. Πήγα πρόσφατα εκεί και δεν είδα τέτοια χάλια» δηλώνει στην «Espresso της Κυριακής» μικρομαγαζάτορας του κέντρου, ο οποίος είναι έτοιμος να κλείσει το κατάστημά του και να απολύσει τα δύο άτομα που απασχολεί. Συνεχίζει: «Μπροστά στη βιτρίνα μου, οι Αφρικανοί απλώνουν σεντόνια και πουλάνε τα ίδια προϊόντα (μαϊμού βεβαίως) σε εξευτελιστικές τιμές. Μια φορά τους έκανα παρατήρηση και ο “αρχηγός” τους έβγαλε μαχαίρι. Με απείλησαν. Φοβάμαι. Εχω και οικογένεια. Κάθε πρωί, στο κατώφλι του μαγαζιού βρίσκω ούρα και κόπρανα. Να το κλείσω να ησυχάσω. Είμαστε όμηροι στην πατρίδα μας». Ο συνομιλητής μας είναι έντρομος. Θερμοπαρακαλεί να μη δημοσιεύσουμε το όνομά του. Ούτε καν να αναφερθεί το είδος των προϊόντων που εμπορεύεται. Ο φόβος δεν φυλάει μόνο τα έρημα αλλά και την Ερμού.


Οδοιπορικό: Εικόνες μίας ετοιμοθάνατης Ελλάδας στην Chinatown της Αθήνας
Κοινωνική βόμβα με φυτίλι τη φοροδιαφυγή

Πρωτεύουσα εκτός νόμου. Πλατεία Συντάγματος, Ερμού, Ευριπίδου, Σοφοκλέους, Γερανίου, Κουμουνδούρου, Μενάνδρου, Αιόλου, Σωκράτους, Ζήνωνος, Μάρνη, Ευαγγελιστρίας, πλατεία Αγίας Ειρήνης, Πανεπιστημίου, Σταδίου, Βουκουρεστίου, παντού χχάος.

Εικόνες σαν να έχουν βγει από φουτουριστική ταινία με σκηνικό μια ετοιμοθάνατη Ελλάδα. Ειδικά πέριξ της Σοφοκλέους, σε κάθε βήμα δεκάδες χέρια βαστούν κλεμμένα κινητά. Τα απλώνουν για να διαλέξεις. Σε αυτό το εμπόριο ειδικεύονται Αραβες και Ασιάτες. Εξαρτημένοι ντόπιοι εκλιπαρούν για δανεικά. Κινούμενα ράκη. Κόκκινα φώτα. Βρόμικα σπίτια για πληρωμένο έρωτα. Απ’ έξω, οι νταβατζήδες. Η συντριπτική τους πλειονότητα στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας είναι Αφρικανοί. Καταστήματα με ταμπέλες σε άπταιστα κινέζικα, γεμάτα «πελάτες» που ψωνίζουν λαθραίες μαϊμούδες για την επόμενη ημέρα. Οι υπάλληλοι των κινέζικων, καχύποπτοι. Μόλις μπαίνεις στο μαγαζί, σε περικυκλώνουν. Οι μοναδικές προτάσεις που γνωρίζουν: «Εσύ από πού είσαι; Τι θέλεις; Εδώ μόνο χονδρική».

Οι ταμπέλες αλλάζουν. Η μαφία παραμένει. Καβγάδες. Οσμή από ούρα, κόπρανα, σκουπίδια. Οι νομάδες με τους μπόγους βαδίζουν στον επόμενο προορισμό υπό το άγρυπνο βλέμμα των συντονιστών τους. Σαν διμοιρία οπλιτών σε άσκηση. Το κέντρο ελέγχου λειτουργεί άψογα. Τώρα πια, σε κάθε σεντόνι αντιστοιχούν τουλάχιστον δύο άτομα. Οι χειριστές των «αναλώσιμων» θυμάτων επιδιώκουν πάντοτε να είναι υπεράριθμοι σε περίπτωση που απαιτηθεί δυναμική «αναμέτρηση» με δημοτικούς αστυνομικούς ή με την ΕΛ.ΑΣ. Οι δαγκωματιές είναι η πρώτη ασύμμετρη απειλή. Οι περισσότεροι επιτιθέμενοι ουδέποτε έχουν περάσει από ιατρικές εξετάσεις. Η σκέψη της προσβολής από AIDS ή από άλλη μεταδοτική ασθένεια αποθαρρύνει τα ελάχιστα όργανα της τάξης που θέλουν πραγματικά να κάνουν τη δουλειά τους. Ελάχιστοι θύλακες με κανονικά καταστήματα έχουν απομείνει. Η εικόνα της Ελλάδας στην οποία μεγαλώσαμε υποχωρεί γοργά.

Μαύρα δισεκατομμύρια. Ο δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας Κακλαμάνης σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε τη Δευτέρα αναφέρθηκε με αριθμούς στην οικτρή εικόνα που παρουσιάζει η πρωτεύουσα: «Σύμφωνα με υπολογισμούς, περίπου το 19% του πληθυσμού που ζει στην Αθήνα είναι μετανάστες. Μιλάμε για νόμιμους και μη (το 50% από τους περίπου 900.000 μετανάστες της χώρας ζουν στην Αθήνα, από τους οποίους το 40% εντός των ορίων του δήμου Αθηναίων)». Προσδιόρισε το ιλιγγιώδες ύψος της φοροδιαφυγής επικαλούμενος εκτιμήσεις του Εμπορικού Συλλόγου: «Ο τζίρος από το παρεμπόριο κυμαίνεται πανελλαδικά από 7 έως 10 δισ. ευρώ, ενώ μόνον ο ΦΠΑ που δεν εισπράττεται είναι της τάξεως των 2 δισ. και η φοροδιαφυγή άλλα τόσα (συνολικά 4 δισ.)».

Πρέπει να σημειωθεί ότι η εκτίμηση του Εμπορικού Συλλόγου για το ύψος της φοροδιαφυγής είναι η χαμηλότερη δυνατή. Ορισμένοι ανεβάζουν το ύψος της φοροδιαφυγής σε 10 ή ακόμα και 15 δισ. ευρώ!

Αξίζει να σημειωθεί ότι η αύξηση του φόρου στα καύσιμα θα αποφέρει φέτος στο ελληνικό Δημόσιο αύξηση εσόδων κατά 1 δισ. ευρώ, όπως δήλωσε ο υφυπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης στο Reuters. Προσέθεσε δε ότι το «πάγωμα» μισθών στο Δημόσιο εκτιμάται ότι θα οδηγήσει σε εξοικονόμηση κρατικών πόρων ύψους 150 - 200 εκατ. ευρώ. Με λίγα λόγια, αν περιοριζόταν έστω και στο ήμισυ το παρεμπόριο και τα απλωμένα σεντόνια στις κεντρικές εμπορικές οδούς της χώρας, οι Ελληνες πολίτες δεν θα χρειαζόταν να υποβληθούν σε περαιτέρω αφαίμαξη του ισχνού εισοδήματός τους. Θα υπήρχε και περίσσευμα!


«Αν φωνάξω, θα μου σπάσουν το μαγαζί. Αν διαμαρτυρηθώ, θα έρθει η εφορία. Αν κινηθώ δυναμικά, θα… πεθάνω»

Ο Παναγιώτης Δούμας είναι μέλος του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας Εμπορικών Συλλόγων Αττικής και ένας από τους ελάχιστους εμπόρους του κέντρου της Αθήνας που μιλάνε ανοιχτά για το πρόβλημα του παράνομου εμπορίου. Δεν φοβάται τυχόν συνέπειες για την «αθυροστομία» του. Αντιθέτως, φοβάται περισσότερο τον… φόβο των συναδέλφων του.

Ηταν σημαντική η αρωγή του στο οδοιπορικό της «Espresso της Κυριακής» στα μονοπάτια του ακήρυχτου οικονομικού πολέμου που βιώνει ο Ελληνας «εμποράκος που πεθαίνει», όπως μας λέει χαρακτηριστικά. Αρχικά, επικαλείται πρόσφατο δημοσίευμα στον Τύπο, όπου αναφέρεται ότι ο τζίρος του παρανόμου εμπορίου στη χώρα μας ξεπερνά τα 17 δισ. ευρώ. Ο κ. Δούμας λέει ότι «τα μισά θα μπορούσαν να βρίσκονται στα ταμεία του κράτους μας. Τα άλλα μισά στις τσέπες των επιχειρηματιών, περισώζοντας έτσι και χιλιάδες θέσεις εργασίας. Την ίδια στιγμή, υποβαλλόμεθα σε έναν άνευ προηγουμένου φορομπηχτισμό για να μαζευτούν ποσά που σε σχέση με το ανωτέρω είναι… ψίχουλα».


Απροκάλυπτη ανισονομία

Χαρακτηρίζει το παράνομο εμπόριο τη μεγαλύτερη πρόκληση που έχει συναντήσει από τότε που θυμάμαι τον εαυτό του: «Είναι ακόμη μεγαλύτερη πρόκληση και από τον διορισμό άνω του 10% των Ελλήνων στο Δημόσιο. Τα τεράστια ποσά που στερείται η κοινωνία και το κράτος μας από τη δράση των αλλοδαπών παρανόμων μικροπωλητών δεν πηγαίνουν σε ελληνικά χέρια. Το μεγαλύτερο μέρος τους διαρρέει στο εξωτερικό. Αυτό, σε συνδυασμό με την ανυπαρξία πλέον ελληνικής παραγωγής και την αποκλειστική κατανάλωση εισαγομένων προϊόντων οδηγούν όλους μας αμέσως ή εμμέσως στην καταστροφή».

Ο κ. Δούμας στοιχηματίζει ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν μπορούν να το αντέξουν αυτό. Ούτε οικονομικά αλλά ούτε και ψυχολογικά: «Η απροκάλυπτη αυτή ανισονομία και πρόκληση έχει οδηγήσει τον εμπορικό κόσμο σε μια συλλογική κατάθλιψη. Και ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά της καταθλίψεως είναι ο ύπνος. Κοιμούνται όλοι με μικρά ξυπνήματα θλίψης για τους αγώνες μιας ζωής που καταρρέουν τόσο γρήγορα… Και ξανά ύπνος».

Θεωρεί μέγα αντίπαλο του κλάδου του όχι μόνο τη μαφία που ελέγχει τη ροή του «μαύρου» χρήματος αλλά και τον φόβο: «Κανείς δεν τολμά να φωνάξει. Συν τοις άλλοις, οι έμποροι, μία κατά παράδοση συντηρητική ομάδα πολιτών, φοβούνται. Φοβούνται τους αγνώστους αυτούς εισβολείς στην καθημερινότητα και συνάμα στο πορτοφόλι τους. Αν φωνάξω, θα μου το σπάσουν. Αν διαμαρτυρηθώ, θα έρθει η εφορία. Αν κινηθώ δυναμικά, θα… πεθάνω».

http://www.espressonews.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου